Το Φεγγάρι

 

Το Φεγγάρι δε μπορούνε να το κάψουν

τους πλανεύει μ' ασημόθωρες ματιές

τα ονείρατα του κόσμου όλου κι αν πάψουν

θα θυμάται και το αύριο και το χτες.

Το Φεγγάρι δε μπορούν να το σκοτώσουν

το 'χει διάδημα μια όμορφη Θεά

κάθε νήμα της ζωής εδώ κι αν κόψουν

μυστικά θα ψιθυρίζει ερωτικά...

Στη Νυχτιά.

Το Φεγγάρι μες τη θάλασσα πλανιέται 

μα εγώ το είδα χτες σε μια Ψυχή

που είν' αλλιώτική απ' τις άλλες - δε νικιέται

μες σε έκσταση βαθιά ερωτική....

Στην Ψυχή...

Την αθάνατη Ψυχή...

Μα Εσύ...

Πού είσαι Εσύ;

Το Φεγγάρι δε γνωρίζει από πόνους

δε φοβάται και δεν κρύβεται ποτέ

στην καρδιά ορίζει   αυτό όλους τους νόμους

στο τραγούδι σου το πιο όμορφο ρεφρέν.

Έτσι λεν...

Copyright,   Μαρία Κουρνέτα