O "Τελευταίος Πειρασμός"
ένας Παμπάλαιος Χριστός
Αναστημένος Άνθρωπος
στα δύσβατα του Κόσμου.
Εκατομμύρια οι φωνές
πονούν βαθιά οι μαχαιριές
η ευωδιά του δυόσμου
τα ύστερα του Κόσμου.
Άνθρωπος είναι ή Θεός ;
Άχραντος, πάναγνος Χριστός
Eσταυρωμένο Φως μου
Αγάπη μόνο δώσ' μου.
Μαρία Κουρνέτα
«Ποτέ δεν ακολούθησα με τόσο τρόμο την αιματωμένη πορεία του στο Γολγοθά, ποτέ δεν έζησα με τόση ένταση, με τόση κατανόηση κι αγάπη το Βίο και τα Πάθη του Χριστού, όσο τις μέρες και τις νύχτες που έγραφα τον "Τελευταίο Πειρασμό".
»Γράφοντας την εξομολόγηση ετούτη της αγωνίας και της μεγάλης ελπίδας του ανθρώπου ήμουν συγκινημένος τόσο που τα μάτια μου βούρκωναν· δεν είχα νιώσει ποτέ με τόση γλύκα, με τόσο πόνο να πέφτει στάλα στάλα το αίμα του Χριστού στην καρδιά μου.
»Γιατί ο Χριστός, για ν’ ανέβει στην κορυφή της θυσίας, στο Σταυρό, στην κορυφή της εξαΰλωσης, στο Θεό, πέρασε όλα τα στάδια του αγωνιζόμενου ανθρώπου. Όλα, και γι' αυτό κι ο πόνος του μας είναι τόσο γνώριμος και τον πονούμε, κι η τελική νίκη του μας φαίνεται τόσο και δικιά μας μελλούμενη νίκη.»
― Νίκος Καζαντζάκης, από τον Πρόλογο στον "Τελευταίο Πειρασμό".
Ίσως ο πιο βαθιά θρησκευόμενος, "άθεος" συγγραφέας που υπήρξε ποτέ....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου