Στα Τείχη της Ιεριχούς οι Σάλπιγγες σημαίνουν
Ο κόσμος γέμισε φωτιά, τον Όλεθρο του φέρνουν
Τον φόνο λεν "δικαίωση", την οιμωγή "συνέπεια"
τον βιασμό "παράβαση" και τον λιμό "απρέπεια".
Σφαλίστηκαν τα μάτια μου, στα σύνορα ουρλιάζουν
θλιμμένα μαύρα μάτια μου πόσοι να σε βιάζουν
το ιερό σου το κορμί, κορμί του κάθε ανθρώπου
Θρηνούν χιλιάδες θύματα - τα βάσανα του Τόπου.
Στα Τείχη της Ιεριχούς ακούστηκαν καμπανες
να 'ναι οι συνειδήσεις μας ή μήπως κλαίνε οι μάνες;
που βλέπουν πάλι τον Χριστό - σταυρώνεται μπροστά τους
Στο ίδιο μέρος πάντοτε, στο Όρος του Θανάτου
Σταυρώνεται και ξεψυχά και με παγώνει ο Πόνος
Ο Άνθρωπος σταυρώνεται, τρέμει και είναι μόνος
Μόνος μες στην Ιεριχώ, στο Γύρο του Θανάτου
Η "τέλεια" συντέλεια του Μαύρου Σου Προβάτου...
Copyright Μαρία Κουρνέτα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου