Στα μονοπάτια της φύσης και της ευθύνης: διαβάζοντας τον «Μικρό Δασοφύλακα» του Γιώργου Τσιβελέκου.

 

Ο «Μικρός Δασοφύλακας» του Γιώργου Τσιβελέκου είναι ένα βιβλίο παιδικής λογοτεχνίας που έρχεται να μας  υπενθυμίσει, απλά και άμεσα , την σημασία της αγάπης για τη φύση αλλά και την ευθύνη που έχουμε  απέναντι στο περιβάλλον. Με ευαισθησία και αφηγηματική ζωντάνια, ο συγγραφέας δημιουργεί μια ιστορία που απευθύνεται τόσο σε μικρούς όσο και σε μεγάλους.

Στο επίκεντρο της αφήγησης βρίσκεται ένα παιδί που αναλαμβάνει τον ρόλο του μικρού δασοφύλακα. Μέσα από  περιπέτειες, ανησυχίες και  μικρές καθημερινές πράξεις, μαθαίνει να προστατεύει το δάσος και τα πλάσματα που αυτο φιλοξενεί. Η πορεία του γίνεται αφορμή για την ανάδειξη αξιών, όπως η υπευθυνότητα, η αλληλεγγύη, ο σεβασμός προς τη φύση αλλά και η πίστη ότι και η πιο μικρή πράξη μπορεί να συμβάλλει σε μια μεγαλύτερη και ουσιαστικοτερη αλλαγή.

Η δύναμη του βιβλίου βρίσκεται στην απλότητά του. Η γλώσσα είναι προσιτή, ζεστή και κατανοητή, ενώ η αφήγηση κυλά αβίαστα, διατηρώντας το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Διακρίνονται συμβολισμοί και νοήματα που προσδίδουν στο έργο μεγαλύτερο βάθος ενώ ο  μικρός ήρωας λειτουργεί ως σύμβολο ελπίδας και ενεργού συμμετοχής. Το δάσος αποκτά έναν σχεδόν ζωντανό ρόλο μέσα στην αφήγηση, ένα κλασσικό χαρακτηριστικό τόσο στην παιδική όσο και στην ενηλικη λογοτεχνία.

Από φιλολογική σκοπιά, το έργο μπορεί να ιδωθεί μέσα από το πρίσμα της οικοκριτικής προσέγγισης, καθώς αναδεικνύει τη σχέση ανθρώπου και φυσικού περιβάλλοντος και καλλιεργεί οικολογική συνείδηση (Glotfelty & Fromm, 1996· Buell, 1995). Παράλληλα, αξιοποιεί στοιχεία που συναντώνται συχνά στην παιδική λογοτεχνία, όπου η περιπέτεια που  συνδυάζεται με τη διαμόρφωση αξιών και στάσεων ζωής (Hunt, 1994).

Ο Γιώργος Τσιβελέκος καταφέρνει να μεταφέρει ένα επίκαιρο και διαχρονικό μήνυμα χωρίς διδακτισμό, αφήνοντας την ίδια την ιστορία να μιλήσει στον αναγνώστη. Ίσως γι’ αυτό το βιβλίο έχει βρει θερμή ανταπόκριση, καθώς συνδυάζει τη λογοτεχνική απόλαυση με την ευαισθητοποίηση γύρω από ζητήματα που αφορούν όλους μας.

Ο «Μικρός Δασοφύλακας» είναι τελικά μια τρυφερή ιστορία για τη δύναμη της φροντίδας, της υπευθυνότητας και της αγάπης προς τη φύση. Ένα βιβλίο που αξίζει να βρει τη θέση του στις βιβλιοθήκες μικρών και μεγάλων αναγνωστών και να αποτελέσει αφορμή για προβληματισμό, συζήτηση και έμπνευση.

Καλοτάξιδο το νέο αυτό έργο και καλοδιάβαστο!

Με την ευχή να συνεχίσει το ταξίδι του σε όλο και περισσότερους αναγνώστες.

Μαρία Γ. Κουρνέτα

ANASASMOS ...

Το ποίημα αυτό γράφτηκε αρκετά χρόνια πριν από το 2011 και αποτέλεσε μέρος της πρώτης μορφής της ποιητικής μου συλλογής. Παρέμεινε στη σύνθεσή της μέσα στον χρόνο και συμπεριλήφθηκε και στην πρόσφατα βραβευμένη εκδοχή της, η οποία τιμήθηκε με το Βραβείο "ΕΚΑΤΗ" από την International Art Academy.

Ανήκει στην ενότητα «Έρωτας» και εκφράζει τη διαδρομή από την αμφιβολία και την απώλεια έως την αναγνώριση ενός συναισθήματος που υπερβαίνει τα όρια του χρόνου. Είναι ένα από τα ποιήματα της συλλογής που διατήρησαν αναλλοίωτη τη θέση τους και έτυχαν ιδιαίτερα θετικής υποδοχής από αναγνώστες και ανθρώπους της τέχνης  και του λόγου.

Στον «Ανασασμό» ο έρωτας δεν παρουσιάζεται ως στιγμιαίο συναίσθημα αλλά ως δύναμη που επιβιώνει του χρόνου, της αμφιβολίας και της απόστασης. Η μουσική, η φωτιά, η θάλασσα και το φως λειτουργούν ως επαναλαμβανόμενα σύμβολα μιας εσωτερικής αναζήτησης που καταλήγει στην αναγνώριση του «Άγιου Έρωτα», μιας μορφής αγάπης που αγγίζει τα όρια του μυστικού και του ιερού.

Ανασασμός

Ωκεανός η μουσική που άκουσα κοντά σου

στα διαμαντένια πέλαγα κατάρτια οι καιροί

ξανακοιτώ το χρόνο μου και βλέπω την φωτιά σου

να σιγοκαίει μέσα μου σαν φλόγα εωθινή.

 

Ιαχές Φωτός

Οι Ιαχές Φωτός γεννήθηκαν μέσα από μια μακρά προσωπική διαδρομή αναζήτησης, γνώσης και  βιωματικής εμπειρίας. 

Η συλλογή αρθρώνεται σε πέντε ενότητες — Κάλεσμα, Έρωτας, Μύηση, Ποίηση και Φως — οι οποίες συνθέτουν μια ενιαία πορεία προς την αυτογνωσία, μέσα από την πνευματική αναζήτηση και  την αγάπη, με στόχο  την πνευματική ολοκλήρωση και την ευδαιμονία.

Η συλλογή τιμήθηκε με το Βραβείο ΕΚΑΤΗ της International Art Academy στα πλαίσια του 12ου Παγκόσμιου Διαγωνισμού Κ.Π. Καβάφης 2026.

"Εδώ" - Το Προοίμιο μιας ποιητικής και εσωτερικής διαδρομής

Το ποίημα «Εδώ» προλογίζει το έργο και αποτελεί έναν φόρο τιμής στον τόπο που γεννήθηκα, την Ελλάδα μα και μια έμμεση αναφορά στην προσωπική μου διαδρομή πάνω στα χώματά της. 

Γεννήθηκε μέσα από έναν βαθύ έρωτα  γι' αυτήν, αλλά και από μια επίμονη υπαρξιακή αναζήτηση με στόχο την ένωση με το Φως που φέρει.

Εδώ

Εδώ γεννήθηκα. Εδώ.

Εδώ είν’ η πατρίδα μου.

Εδώ η μάνα, ο πατέρας και τ’ αδέρφια

οι φίλοι, οι χαρές, ο κόσμος

οι έρωτες, οι βαθιές απελπισίες, οι θυμοί

της νιότης οι μεγάλες προσδοκίες

της αγάπης οι μεγάλες προδοσίες.

Εδώ είν’ όλα.

Μόνο εδώ.

Εδώ γνωρίστηκα με την ανάγκη και το λάθος

εδώ ξεκλείδωσα το επτασφράγιστο μου πάθος

εδώ ξεδίπλωσα τις ανυπότακτες τις μνήμες

εδώ που γεύτηκα του Πνεύματος τις κρήνες.

Όλα εδώ τα έκανα, όλα εδώ τα έζησα.

Όλα εδώ.

Οδηγημένη από την περηφάνια της στιγμής

από τον Θούριο της Ψυχής απεσταλμένη

εδώ ξανάρθα.

Οι Συμπληγάδες και οι Χίμαιρες

μες στο σκοτάδι ήταν Οδηγοί μου.

Σοφοί, προορισμένοι να χαράσσουν

με τέχνη την πορεία των ψυχών.

Να υπηρετούν μεγάλα σχέδια.

Εδώ, λοιπόν, για πολλοστή φορά.

Τις προηγούμενες φορές δεν τις θυμάμαι

μα γνωρίζω πως υπήρξαν·

όλες ξανάρθαν στη συνείδησή μου

κι απίθωσαν η καθεμιά στην αγκαλιά μου

τον σπάνιο οβολό αρχαίας γνώσης

κείνη την άγια μέρα

όταν περνούσα το κατώφλι αυτού του κόσμου

για να Σε συναντήσω.

Πλανεμένη από το θείο πάθος,

από ιερή μανία οδηγημένη,

να βρω εκείνο που ζητούνε όλοι:

την Γνώση την απλόχερα δοσμένη

καλά κρυμμένη από κάθε αλαζονεία

απ’ τους Θεούς ευλογημένη πόρνη

κι απ’ τους ανθρώπους ξεπεσμένη Αγία.

Από την ποιητική συλλογή Ιαχές Φωτός

Βραβείο ΕΚΑΤΗ – International Art Academy

12ος Παγκόσμιος Διαγωνισμός Ποίησης Κ. Π. Κωνσταντίνος Καβάφης, 2026.