Το παιδί και η χαμένη αθωότητα
Μια συνθετική ανάγνωση
της ποιητικής συλλογής "Το παιδί μέσα μου" του Γιώργου Τσιβελέκου
Η ποιητική συλλογή Το παιδί μέσα μου είναι ένα έργο που σε εκπλήσσει αναπάντεχα γιατί επιφυλάττει το βύθισμα στην χαμένη αθωότητα της παιδικής ηλικίας, την ήπια παρότρυνση και υπενθύμιση της αδήριτης ανάγκης για επιστροφή σ’ αυτήν. Δεν είναι απλά ρομαντισμός, όμως. Είναι η αναφορά σε έναν προ πολλού χαμένο αξιακό και συναισθηματικό πυρήνα που ο ενήλικος κόσμος έχει απωθήσει.
Άραγε ανεπιστρεπτί;
Ξεκινώντας να διαβάζει κανείς τη συλλογή έχει την αίσθηση ότι ο συγγραφέας της επιχειρεί να διασώσει παιδικά και εφηβικά γραπτά, ποιητικές απόπειρες, εκφράσεις προτού γίνουν ποιήματα, ποιητικές ροές, άγουρες, δυνάμενες να μετουσιωθούν. Αναρωτιέσαι αν υπάρχει πρόθεση πίσω από αυτού του είδους την γραφή και την απόφαση να την μοιραστεί με το κοινό. Τελικά καταλαβαίνεις ότι δεν έχει σημασία να μάθεις τί από τα δύο συμβαίνει και πότε…